Hestamannafélagið Sindri


10.05.2008 22:57

ÚRTAKA FYRIR LANDSMÓT

Jæja gott fólk...
Það hafa orðið smávægilegar breytingar á Úrtökunni hjá okkur.
Úrtaka fyrir Landsmót 2008 verður haldin á Hestaþingi Sindra 21. og 22. júní 2008.
Vonandi verður þetta til þess að við fáum bæði sterkara mót hjá okkur og fleiri hafa tækifæri til að reyna að komast inn á Landsmót.
Eins og fram hefur komið áður þá megum við senda 2 hesta í hvern flokk. Þannig að nú er um að gera að láta sig ekki vanta.
Ég mun senda fréttabréf á alla varðandi þetta. Þannig að það ætti ekki að fara fram hjá neinum.
Ef einhverjir formenn vilja koma einhverju að í bréfinu þá er bara um að gera að hafa samband.
þar til næst
Sjáumst

05.05.2008 11:54

Ormalyf í útigang

Mikilvægast er að halda smiti á beitilandinu í lágmarki og forðast þannig að hross verði fyrir stórfelldum ormasýkingum. Ormalyf ber að notka kerfisbundið í þessum tilgangi og samhliða beitarskiptum. Það er til lítils að meðhöndla hross með ormalyfjum ef þau fara jafn harðan út á smitað beitiland.

Vor- og sumarbeit / haust- og vetrarbeit
Nauðsynlegt er að skipta beitilandinu upp milli vor og sumarbeitar annars vegar og haust og vetrarbeitar hins vegar. Með því að friða landið fyrir hrossabeit hálft árið eyðist ormasmitið á beitilandinu að mestu. Land sem hefur verið friðað fyrir hrossabeit í heilt ár er talið nánast laust við ormasmit og ætti að vera hægt að nýta það til hrossabeitar árið þar á eftir, frá hausti til hausts, án þess að ormasmitið verði mikið fyrr en í lokin. Þar sem ormasmit berst ekki á milli dýrategunda er hægt er að nýta landið til annarar búfjárbeitar annað hvert ár.

Ormalyf þegar skipt er um hólf
Nauðsynlegt er að gefa ormalyf þegar skipt er um hólf því að öðrum kosti verður smitið fljótt að magnast upp. Þetta á sérstaklega við um beitarskipti að vorinu. Þá ber að hafa í huga að það eru ekki síst fullorðnu hrossin sem smita landið þó svo minni hætta sé á að þau verði ormaveik. Þegar kemur fram á haustið nær nýtt smit ekki að magnast upp (fækkun eggja í taði og kaldara í veðri) en hross geta áfram smitast af lirfusmiti sem fyrir er á landinu frá undangengnu sumri. Ormalyfjagjöf að haustinu er nauðsynleg til að tryggja heilbrigði og hámarks fóðurnýtingu yfir veturinn.
Hafi menn möguleika á að reka hross á afrétt frá miðju sumri og fram á haust heldur það ormasmiti í heimalöndum niðri. Landið er þá friðað á þeim tíma sem hættast er við að smitið magnist upp. Skilyrðislaust ætti að gefa öllum hrossum ormalyf áður en þau eru rekin á fjall. Gera verður ráð fyrir að folöld og tryppi séu þá þegar orðin sýkt og hætta er á að þau fái ormaveiki án þess að eigandinn verði þess var eða geti komið til hjálpar. Þá nýtist sumarið ekki eins vel til vaxtar og þroska og hætta er á að ormasmitið magnist upp á afréttinum því hrossin halda sig mikið í hópum og tiltekin svæði geta verið mikið bitin þó svo landrými sé mikið.

Ormalyf fyrir folöld og tryppi
Ef folöld og tryppi ganga í þröngum högum eða er haldið við hús að vori og/eða sumri er þörf á tíðari ormalyfjagjöfum. Þannig ættu öll folöld og hryssur að fá ormalyf þegar þau koma úr stóðhestagirðingum. Til að hindra að mikið spóluormasmit magnist upp þurfa folöld og tryppi að vera á rúmgóðu beitilandi og gott er að skipta um hólf frá ári til árs.
Þar sem ormalyf er gefið aðeins tvisvar á ári er lítil hætta á að ónæmi myndist fyrir ormalyfinu. Venjulega er þó gefið sitthvort lyfið í þessi tvö skipti. Þar sem hrossum er haldið á þröngu landi og ormalyf gefið oftar, þarf að huga að ónæmi fyrir lyfjunum getur orðið vandamál og er ráðlegt að skipta um ormalyf á 2-3ja ára fresti í þeim tilgangi. Skipti menn of títt um ormalyf skapast hætta á fjölónæmi. Skynsamlegt er að nota öðru hvoru lyf sem heldur bandorminum í skefjum. 
 

28.04.2008 11:50

Skilaðboð til unglinganna okkar!!!!

Halló krakkar og þá kannski foreldrar líka!

Mér var að berast eftirfarandi póstur!

Kæri æskulýðsfulltrúi

Við erum að senda út bréf í öll félögin til að kanna áhuga á þátttöku í hestaíþróttum á unglinga landsmóti UMFÍ sem haldið verður dagana 1-3 ágúst 2008 í Þorlákshöfn um verslunarmannahelgina.

Okkur þætti vænt um að heyra frá ykkur, hvort áhugi er fyrir hendi hjá börnum og unglingum í ykkar félagi . Keppt er í tölti og fjórgangi barna 11-13 ára og tölti og fjórgangi unglinga 14-18 ára. Keppt er eftir FIPO reglum.

Við erum að reyna finna út c. fjölda keppenda til að geta boðið upp á sem besta aðstöðu fyrir keppendur, Mjög gott væri að fá svar frá ykkur fyrir 20 maí.

Endilega hafði samband ef þið viljið frekari uppl.

F.H. Háfeta.
Anna L. Gunnarsdóttir.
893-6782
heljar@simnet.is

Svo krakkar nú er bara að taka gæðingana til, þið megið hafa samband við mig og ég get skráð ykkur. Inni á Lhhestar.is undir æskulýðsnefnd LH og fræðsla er handbók þar sem þið getið lesið um reglur í barna og unglingakeppni á blaðsíðu 15, endilega kíkið á þetta:  http://www.landsmot.is/files/38/20080421230446994.pdf

Með kveðju Vilborg

25.04.2008 10:15

Auglýsingar.

Ertu með hest, hnakk, beisli, bíl í hestana, reiðföt eða hvað sem er sem þú vilt selja? 
Vantar þig eitthvað sérstakt í hestamennskuna?
Sendu póst á dorag@hive.is og auglýsingin þín kemur hér inn....

22.04.2008 18:09

ÚRTAKA FYRIR LANDSMÓT 2008..

Halló halló gott fólk.
Vegna fyrirspurnar um úrtöku fyrir Landsmót 2008.
Þá talaði ég við formann Geysis um að hvort við mættum vera með á þeirra úrtöku móti. Það var auðvitað auðsótt mál. Eina sem við þurfum að gera er að fylgjast með hvenær skráning á það mót er.
Það mót verður 7-8 júní.
Hmf- Sindri má senda 2 hesta í hvern flokk. Þ.e barna- unglinga- ungmenna- B og A flokk. Þannig að nú er um að gera að vera með og reyna að komast inn á Landsmót.
Ég ætla að fá frekari upplýsingar þegar nær dregur en þið megið gjarnan banka í mig ef ég gleymi mér. (gerist stundum með aldraðar konur)
þar til næst.
Sjáumst
Petra Kristín Kristinsdóttir

18.04.2008 23:24

FÉLAGSGJÖLD

Vegna fyrirspurnar hér fyrir neðan varðandi félagsgjöld.
Þá var það samþykkt á Aðalfundi félagsins 29. febrúar síðast liðinn að hækka félagsgjöldin.
Ástæðan er einfaldlega sú að þegar við erum búin að greiða okkar gjald af hverjum einstakling á aldrinum 16 til 67 ára til LH. Þá var nánast ekkert eftir.
Félagsgjöldin hafa verið þau sömu í all mörg ár. Man nú ekki alveg hversu mörg.
Það má kanski segja líka að við þurfum að fá einhverjar tekjur inn í félagið líka.
Ég skal algjörlega taka það á mig að þetta hafi ekki verið tilkynnt til félagsmanna með formlegum hætti. EN mér láðist að setja þetta inn í fréttabréfið sem fór út fyrir páska.
Nú eru félagsgjöldin þannig að börn 0-5 ára borga 0 kr. 6- 15 ára greiða 1000 kr. 16 ára og eldri 3500 kr.
Börnin voru að greiða 500 kr. Þau fengu svo 500 kr í afslátt í reiðskólanum þannig að þau komu út á núlli.
En svona að lokum þá vona ég að þetta komi ekki að sök og mér finnst líka alltaf skemmtilegra að fá athugasemdir undir nafni.
En læt þessu lokið og hafi þið einhverjar fleiri athugasemdir þá beinið þeim endilega til mín og ég reyni að svara þeim eftir fremsta megni.
þar til næst.
Sjáumst.
Petra Kristín Kristinsdóttir
formaður

17.04.2008 18:35

Ræktunarmarkmið

 
Ræktunarmarkmið í íslenskri hrossarækt

Almenn ræktunarmarkmið
Heilbrigði, frjósemi, ending
Hið opinbera ræktunartakmark miðar að því að rækta heilbrigðan, frjósaman og endingargóðan hest ? hraustan íslenskan hest.
Litir
Hið opinbera ræktunartakmark er að viðhalda öllum mögulegum litaafbrigðum innan stofnsins.
Stærð
Hið opinbera ræktunartakmark gefur færi á allmiklum breytileika hvað varðar stærð hrossanna. Almennt er talið að heppileg stærð sé á bilinu 135 til 145 cm á hæstar herðar mælt á stöng.

Sérstök ræktunarmarkmið
Sköpulag almennt
Almennt er stefnt að því að rækta hina léttbyggðari gerð íslenska hestsins með mikilli áherslu á styrk, skrokkmýkt og vöðvastælta líkamsbyggingu. Sköpulagið á að stuðla að mikilli ganghæfni og eðlisgóðum höfuðburði og á sama tíma að taka mið af almennt viðurkenndum fagurfræðilegum þáttum.

Sköpulag nánar
Vísað til einkunnarinnar 10 fyrir eiginleikana höfuð, háls, herðar og bógar, bak og lend, samræmi, fótagerð, réttleiki, hófar, prúðleiki á fax og tagl.

Reiðhestshæfileikar almennt
Almennt er stefnt að því að rækta fjölhæfan, taktfastan og öruggan, viljugan og geðprúðan hest sem fer glæsilega í reið - hinn íslenskan gæðing.

Reiðhestshæfileikar nánar
Vísað til lýsingar á einkunninni 10 fyrir eiginleikana tölt, brokk, skeið, stökk, vilja og geðslag, fegurð í reið, fet

Eiginleikarnir vega síðan misjafnlega innbyrðis eins og fram kemur í töflunni hér að neðan:

Höfuð
3%
Tölt
15%
Háls, herðar og bógar
10%
Brokk
7,5%
Bak og lend
3%
Skeið
9%
Samræmi
7,5%
Stökk
4,5%
Fótagerð
6%
Vilji og geðslag
12,5%
Réttleiki
3%
Fegurð í reið
10%
Hófar
6%
Fet
1,5%
Prúðleiki
1,5%
Samtals:
40%
60%

15.04.2008 11:37

Myndir

Nú eru loksins komnar inn myndirnar frá seinna vetrarmótinu     ég er búin að gera milljón tilraunir til að koma þeim inn en ekki tekist fyrr en nú.
Ef það eru einhverjar myndir þarna sem ykkur langar að eiga sjálfum þá er auðvelt að senda þær í pósthólfið ykkar beint úr myndaalbúminu eða hægri smella á músina og velja "save as".
Það voru margir á Firmakeppni með myndavélar að smella af á fullu....  ég sá ykkur !!!
Sendið mér nú einhverjar skemmtilegar myndir á dorag@hive.is svo að ég geti sett þær hér inn.  Ekki vera feimin. 

12.04.2008 18:45

FIRMAKEPPNI...

Jæja gott fólk.
Þá er Firmakeppnin búin að gekk alveg glimrandi vel.
Ég held að okkur hafi tekist að byrja á nokkurn vegin réttum tíma.
Það voru seld á milli 90 og 100 firma.. Og skráningin í alla flokka var mjög góð.
Ég setti inn úrslitin undir úrslit móta og vonandi hefur þetta tekist eins og það átti að gera.
Ég skora svo á alla mynda smiðina að setja inn myndir hér. Ég veit að Dóra er með fullt af myndum og líka Linda svo við erum vel byrg eftir daginn.
En mig langar til að þakka öllum þeim fjölmörgu fyrirtækjum og einstaklingum fyrir stuðninginn í kringum þetta mót. 
Og svona aðeins að lokum þá hefur verið ákveðið að nota þessa síðu áfram og byð ég ykkur þá um að setja inn hér því gamla síðan verður svo gerð óvirk með tíð og tíma.
Læt þetta duga í bili  og segi bara enn og aftur takk fyrir samveruna í dag. Bæði knapar og áhorfendur.

07.04.2008 14:49

FIRMAKEPPNIN

jæja gott fólk.
Þá er komið að okkar árlegu Firmakeppni.
Hún verður haldin á laugardaginn 12. apríl 2008 kl 14.  Á Sindravelli. Skráning hefst klukkutíma fyrr. Einnig hægt að skrá sig á netfangið solheimar2@simnet.is
keppt verður í polla- barna- unglinga- kvenna- karla- og unghrossa flokki.

Ef við verðum svo óheppin að veðrið verði okkur óhagstætt. Þá mun ég tala við Mumma í Skálakoti um að fá að flytja okkur þangað. En sú ákvörðun verður tekin á laugardagsmorguninn...
Ef einhverjir vilja kaupa firma og eru ekki í Mýrdalnum eða Undir Eyjafjöllunum þá má líka hafa samband við mig í netfangið solheimar2@simnet.is

En sjáumst svo öll hress og kát á Laugardaginn.
með kveðju fyrir hönd Mótanefndar.
Petra Kristín Kristinsdóttir.

07.04.2008 01:00

Beislisbúnaður: Hringamél og stangabeisli

Hringamél
Hringamél eru margvísleg að gerð og lögun. Velja þarf mélin með tilliti til þess hvað hesturinn er munnbreiður. Lengi var þeirri reglu fylgt að mélin ættu að rúmast vel í hendi fullorðins karlmanns. Ekki þarf að hugsa sig lengi um til að sjá að þessi regla stenst ekki. Menn eru mishandbreiðir og sama má segja um munnbreidd hesta. Kjaftgrannir hestar þurfa mél allt niður í 10 cm á milli hringa. Óvanalegt er að breiddin sé meiri en svo að 12,5 cm mél dugi ekki. Ef mélin eru of stutt liggja hringirnir of þétt að munnvikum og geta sært þau. Of löng mél auka hættu á tungubasli og sárum undan tönnum. Hæfilegt er að mélin séu allt að 1 cm lengri en breiddin á munninum en ekki meir.

Gildleiki mélanna skiptir einnig máli. Gild mél dreifa taumtakinu á stærri flöt í munni hestsins og eru þess vegna mýkri. Grönn mél eru skarpari og harðari og fara ekki eins vel með munninn. Þyngdin á mélunum þarf ekki að haldast í hendur við gildleikann því mörg gildari mél eru framleidd hol að innan. Hringirnir á mélunum eru betri stórir því þá er minni hætta á að þeir dragist upp í hestinn við tak á annan tauminn.

Þegar beisli er sett í fyrsta skipti upp í unghest er best að nota gild og létt hringamél. Munnurinn er mjúkur og viðkvæmur og harður beislisbúnaður getur valdið hestinum óþægindum. Sérstaklega er mikilvægt að nota mjúkan beislisbúnað við viðkvæma og skapmikla hesta. Óþægindi og meiðsli í munni valda því að folinn fer að taka á móti og verður jafnvel óþekkur. Alltaf verður að gefa gaum að munni hestsins og draga ályktanir af því sem maður sér og finnur. Undantekningar eru alltaf hugsanlegar.

Knapinn verður að gefa sér góðan tíma til að kenna hestinum að gefa eftir. Best er að ríða á feti, áfram og í hringi á báðar hendur og leggja þarf áherslu á að hesturinn gefi eftir í hnakkanum og hringi makkann við taumtak. Þegar knapinn hreyfir mélin uppi í hestinum á hann að bryðja þau og gefa eftir um leið. Þá er munnur hestsins votur og ef til vill freyðir hann svolítið. Hestur sem hreyfir ekki munninn á mélunum við taumtak gefur illa eftir og er ,frosinn" eins og það er gjarnan kallað. Við slíkan hest er best að nota mél sem hafa á miðjunni lausa hlekki eða annað álíka sem hangir niður á tunguna. Hesturinn fer að leika sér að þessu, bryður mélin og um leið eykst tilfinningin í munninum. Mikið japl getur haft þær afleiðingar að tungan hreyfist of mikið, hesturinn dregur hana upp og styttist þá í tungubasl. Þá þarf að skipta um mél í tíma.

Ef illa gengur með hringamél er oftast um að kenna hörðum og tilfinningalitlum höndum, háu taumhaldi og of miklum hraða áður en hesturinn hefur lært að gefa eftir. Þegar þannig stendur á er það einungis um sjálfsblekkingu að ræða ef notaður er harðari búnaður í stað þess fyrri. Laga þarf taumhöndina, lækka taumhaldið þannig að átakið komi meira þvert á munninn. Ríða þarf hægt þar til hesturinn fer rétt í beisli og þá má auka hraðann smám saman. Knapinn nær beinna og stöðugra sambandi við munn hestsins þegar riðið er við hringamél en við stangir. Flestir hestar gefa betur eftir til hliðanna þegar riðið er við hringamél. Eru þau sjálfsögð þegar reynt er að liðka upp taum og þá hlið sem hesturinn er stirður í og á erfitt með að beygja, einnig við slökunaræfingar.

Algengt er að menn telji betra að ráða við erfiða hesta með hörðu beisli. Þetta er ekki algilt. Skaphestur getur orðið reiður og grimmur þegar hann finnur þrýstinginn frá keðju stangarbeislis en hinn ljúfasti í skapi með mjúkt beisli.

Stangabeisli
Kjálkar stangaméla mynda vogarafl sem með hjálp keðjunnar auka átak taumtaksins. Aukning átaksins er mismikil eftir því hvað keðjan er strekkt og stangirnar langar. Óþarfi ætti að vera að taka það fram að mikla nákvæmni þarf við notkun þessa tækis svo vel fari og er það ekki við hæfi byrjenda.

Hinar hefðbundnu íslensku stangir eru skemmtilegur og sérstæður beislisbúnaður sem hvergi á sinn líka. Þær eru notaðar á töluvert annan hátt en stangir erlendis. Erlendar stangir eru ætlaðar fyrir stífa keðju og eru þær ekki settar við fyrr en hesturinn er að mestu fulltaminn og settur.

Hringamélin eru heppilegri í byrjun og á meðan hesturinn er að læra á beislið og ná hreyfingajafnvægi. Oft er gripið til íslensku stanganna þegar fara á að móta hestinn og setja. Þetta er engin algild regla og þarf hver og einn að finna út hvað hentar honum og hans hesti best.
Stangirnar eru yfirleitt notaðar með fremur léttri keðju. Þegar verið er að móta höfuðburð með stöngum er hestinum kennt að "elta keðjuna", eins og það er kallað. Keðjan er þá stillt þannig að hún snerti hestinn lítillega þegar hann hringar makkann hæfilega. Stöng og taumur mynda þá beina línu upp í hönd knapans. Lítið sem ekkert átak er þá á keðjunni. Ef hesturinn er með óstöðugan höfuðburð og fer upp í gan byrjar keðjan strax að taka á, reyndar um leið og línan stöng-taumur brotnar. Þegar þetta gerist er nauðsynlegt að hægja ferðina eða stansa. Hesturinn er þá látinn gefa eftir í hnakkanum og finna hvar hann þarf að halda höfðinu til þess að þrýstingurinn frá keðunni minnki eða hverfi. Þannig lærir hann hvar best er að hafa höfuðið. Knapinn getur líka stjórnað átakinu með því að lækka eða hækka hendurnar. Hægt er að ríða við stífari keðju síðar ef þurfa þykir, en það sem máli skiptir er að kenna hestinum að gefa eftir í rétta átt. Í einstaka tilfellum fer hesturinn að gefa sig um of, eltir keðjuna of langt niður, fer með nefið bak við lóðlínu og lætur ekki að stjórn. Hesturinn er þá ekki lengur við taum og er þetta ekki síður slæmur galli en gan. Ef hestur byrjar að fara á bak við beislið skal strax skipta yfir í hringamél.

Taumhald á stöngum er oft nokkru hærra en á hringamélum og taumsambandið þarf að vera örlítið frjálsara. Ef hafður er stöðugur taumstuðningur og keðjan liggur alltaf með átaki á kjálkanum, er hætta á að hesturinn verði kaldur á tauma. Af þessum sökum er nauðsynlegt að gefa frjálsan tauminn af og til og létta þannig átakið. Yfirleitt er gott að skipta yfir í hringamél til hvíldar frá stöngunum.

Festing stanganna við mélin er þannig að þær geta hreyfst nánast í allar áttir. Þegar riðið er við frjálsan taum hreyfast stangirnar örlítið til og frá, þær hreyfa mélin uppi í hestinum og hann svarar með því að bryðja þau.

Stangirnar eru misjafnar að stærð og lögun. Það sem áður hefur verið sagt um mélin, hvað snertir lengd og gildleika, nær einnig til méla í stöngum. Eitt þýðingarmikið atriði er þó á annan veg. Hringamélin liggja alltaf eins í munni hestsins en staða mélanna í stöngum er breytileg. Frá því að stangirnar hanga niður við slakan taum og þar til þær vísa aftur, þegar tekið er í taum, breytist staða mélanna allt að 90°, en minna ef riðið er við stífa keðju.

Kjaftmél eru þannig að armar þeirra eru jafnlangir á einn veg en mislangir á annan. Er þetta vegna liðarins í miðjunni og sést þetta vel ef mél er lagt saman á tvo vegu með 90° horni á milli þeirra. Armar mélanna í stöngum verða að vera jafnir á þá hliðina sem leggst að munninum þegar tekið er í taum, en minna máli skiptir þó armarnir séu misjafnir þegar stöngin hangir niður. Þeir stangasmiðir sem smíða sín mél sjálfir gæta sín jafnan á þessu. Þeir sem notast við mél úr hringamélum, óbreytt, lenda í vandræðum. Þá eru mélin rétt upp í hestinum þegar stöngin hangir niður en um leið og tekið er í tauminn snýst mélið og verður skakkt í átaksátt. Þetta gerir það að verkum að hesturinn tekur misjafnt á stöngunum og skekkir sig. Þetta er kannski það sem skiptir mestu máli að athuga við val á stöngum.

Allir liðir þurfa að vera þjálir og gæta þarf þess að fjarlægja brúnir sem myndast við slit. Keðjan þarf að grípa í keðjufarið neðst á kjálkanum fram við hökuna. Þar er kjálkinn samvaxinn og keðjan getur lagst jafnt að alls staðar. Ef keðjan grípur ofar, þar sem beinið er tvískipt, er hætta á keðjusæri vegna þess að allt átakið lendir á kjálkabörðunum en dreifist ekki jafnt. Til þess að keðjan grípi nógu neðarlega, þarf bilið frá mélum að keðju að vera sem minnst. Stangirnar þurfa að vera grannar efst og nægilegt pláss er nauðsynlegt fyrir keðju og króka. Bestar eru keðjurnar sem eru með alla hlekki jafn stóra. Þær leggjast jafnar og gæta þarf að því að keðjunni sé snúið þannig að allir hlekkirnir leggist flatir saman. Best er að krókarnir séu stuttir og sem líkastir báðum megin.

02.04.2008 13:39

Myndir

Það gengur hægt að koma myndum inn á meðan vefurinn er í andlitslyftingu en þetta kemur vonandi allt fljótlega.
Ég er búin að fá loforð um nokkrar gamlar myndir fá Sindrafélögum en ég veit að það eru fleiri þarna úti sem luma á einhverjum gullmolum.

28.03.2008 17:30

REGLUGERÐ

REGLUGERÐ

um aðbúnað, umhirðu og heilbrigðiseftirlit hrossa.

 

I. KAFLI

Almennt.

1. gr.

Tilgangur, markmið og gildissvið.

Markmið reglugerðarinnar er að tryggja góðan aðbúnað hrossa og að þau hafi ætíð nægilega beit/fóður og vatn. Einnig að notkun á hrossum sé í samræmi við þrek þeirra og þol og að þau fái góða meðferð að öðru leyti. 

Reglugerð þessi gildir um öll hross, hvort sem þau eru haldin í atvinnuskyni, svo sem á ræktunarbúum, tamningastöðvum, hestaleigum og reiðskólum, eða til nota í frístundum.

 

2. gr.

Orðskýringar.

1.   Aðbúnaður, er húsakostur og/eða skjól.

2.   Umhirða hrossa, er fóðrun, beitarstýring, eftirlit með holdafari og heilbrigði og hirðing á feldi, hófum og tönnum.

3.   Tamningastöð, er staður þar sem hross eru tamin eða þjálfuð gegn gjaldi.

4.   Reiðskóli, er staður þar sem fram fer kennsla í reiðmennsku gegn gjaldi.

5.   Hestaleiga, er staður þar sem hross eru leigð til útreiða gegn gjaldi.

 

3. gr.

Yfirstjórn og eftirlit.

Landbúnaðarráðherra fer með yfirstjórn þeirra mála sem reglugerð þessi tekur til.  Land­búnaðarstofnun er ráðherra til aðstoðar og ráðuneytis og hefur undir sinni stjórn dýralækni hrossasjúkdóma.

Dýralæknir hrossasjúkdóma skal með störfum sínum stuðla að góðri meðferð og heil­brigði hrossa í samvinnu við dýralækna, ráðunauta, búfjáreftirlitsmenn, Umhverfisstofnun og hrossaeigendur. Hann skal með rannsóknum, almennri fræðslu og leiðbeiningarstarfi auka skilning á hrossasjúkdómum, vinna að vörnum gegn þeim og gera árlega skrá um tíðni hrossa­sjúkdóma, í samvinnu við dýralækna.

Héraðsdýralæknar og búfjáreftirlitsmenn hafa eftirlit með því að ákvæðum þessarar reglugerðar sé fylgt, sbr. ákvæði reglugerðar um búfjáreftirlit nr. 743/2002.

Hver sá sem verður var við að eiganda eða umráðamann hrossa skorti fóður, beit, vatn eða viðeigandi aðbúnað fyrir hross sín, hann vanhirði þau eða beiti þau harðýðgi, skal til­kynna það héraðsdýralækni. Berist slíkar upplýsingar til dýralæknis, búfjáreftirlitsmanns, bún­aðarsambands eða lögreglu skal tilkynna það viðkomandi héraðsdýralækni samdægurs. Héraðsdýralæknir skal þá innan tveggja sólarhringa fara á staðinn og meta ástand hrossanna og aðbúnað. Að öðru leyti fer um mál skv. 4. mgr. eftir ákvæðum 16. gr. laga nr. 103/2002 um búfjárhald o.fl.

 

II. KAFLI

Umhirða.

4. gr.

Fóðrun og beit.

Hross skulu ávallt hafa nægan aðgang að hreinu og ómenguðu drykkjarvatni.  Fóður skal að magni, gæðum og næringarinnihaldi fullnægja þörfum hrossa til vaxtar, viðhalds og notk­unar.

Hross skulu hafa aðgang að beit í a.m.k. tvo mánuði samfellt á tímabilinu 1. maí til 1. október.

Hross skulu alla jafna ekki vera grennri en sem nemur reiðhestsholdum (holdastig 3). Að öðrum kosti skulu þau njóta hvíldar og/eða sérstakrar umhirðu. Við mat á holdafari hrossa skal farið eftir c-lið viðauka I við reglugerðina, um holdastigun.  

Forðast skal allar snöggar fóðurbreytingar og aðeins nota óskemmt fóður. Hvort sem fóðrað er utandyra eða innan, skal þess gætt að undirlag sé þurrt og laust við taðmengun.

Hross skulu hafa aðgang að fóðri a.m.k. tvisvar á sólarhring. Óheimilt er að hafa hross án fóðurs lengur en 14 klst. og án drykkjarvatns lengur en fjórar klst. Folalds­hryssur er óheimilt að hafa án vatns og fóðurs lengur en tvær klst. Eftir notkun skulu hross ávallt hafa aðgang að nægu drykkjarvatni.

 

5. gr.

Hirðing og heilbrigðiseftirlit.

Eigandi eða umráðamaður skal fylgjast með holdafari og heilbrigði hrossa í hans eigu/umsjá og leita lækninga ef með þarf. Hann skal koma í veg fyrir að ormasmit nái að magnast upp með beitarstjórnun og ormalyfjagjöf. Gefa skal ormalyf a.m.k. einu sinni á ári. Halda skal hrossum hreinum, verja þau ytri óværu, snyrta hófa  og raspa tennur eftir þörfum.

Hverjum þeim sem hefur ástæðu til að ætla að hross sé haldið alvarlegum eða áður óþekktum smitsjúkdómi er skylt að tilkynna það héraðsdýralækni þegar í stað.

Samkvæmt ákvæðum reglugerðar um merkingar nr. 289/2005 er eigandi eða umráða­maður ábyrgur fyrir að sjúkdómar í hrossi á hans vegum og meðhöndlun þeirra sé skráð, sem og fyrirbyggjandi aðgerðir. Dýralæknum er skylt í lok hverrar vitjunar að skrá á viðurkenndan hátt upplýsingar um sjúkdómsgreiningu, meðhöndlun og lyfjanotkun. Einnig skal skrá leið­beiningar um framhaldsmeðferð, nýtingu afurða og takmarkanir á þátttöku í sýningu og keppni. Upplýsingarnar skulu ávallt vera aðgengilegar Landbúnaðarstofnun og eiganda.

Að vetri skal fylgjast daglega með hrossum á útigangi, en vikulega með hrossum í heimahögum að sumri. Umráðamenn stóðhesta skulu hafa daglegt eftirlit með stóðhesta­girðingum.

Hross á húsi skulu fá hreyfingu eða aðra útivist í a.m.k. klukkustund á dag, nema sjúk­dómar eða veður hamli. Óheimilt er að halda hross ein á húsi.

 

6. gr.

Notkun.

Álag á hross má aldrei vera meira en þrek þeirra leyfir. Eingöngu skal nota heilbrigð hross til reiðar, burðar eða dráttar.

Hross skulu járnuð ef hætta er á að hófar slitni til skaða við notkun eða rekstur. Þess skal gætt að hvíla hross reglulega á ferðalögum og að þeim sé ekki ofgert.

Þess skal gætt að reiðtygi passi vel og  valdi ekki sárum eða öðrum skaða.

 

7. gr.

Skráning dagbókar.

Halda skal dagbók um notkun og umhirðu hrossa á hestaleigum, tamningastöðvum og í reiðskólum. Dagbókin skal aðgengileg eftirlitsaðilum skv. reglugerð þessari hvenær sem þurfa þykir.

 

III. KAFLI

Aðbúnaður.

8. gr.

Hesthús og innréttingar.

Innréttingar og annar útbúnaður hesthúsa skulu vera þannig að ekki skapist hætta á að hross verði fyrir meiðslum eða heilsutjóni. Frágangur dyra og ganga skal vera þannig að fljótlegt sé að rýma þau í neyðartilvikum. Stíuveggir skulu vera þannig gerðir að ekki skapist hætta á að fætur eða höfuð festist. Bil undir milligerði í stíum skal ekki vera meira en 4 cm.

Innréttingar skulu vera þannig gerðar að hross geti séð önnur hross á húsi. Í byggingar og innréttingar skal nota efni sem auðvelt er að þrífa og sótthreinsa. Óheimilt er að nota hvers konar hættuleg og heilsuspillandi efni.

Gólf skulu vera með stömu yfirborði sem auðvelt er að þrífa. Steypt gólf í básum skulu klædd  gúmmímottum eða öðru mjúku efni.  Þar sem ekki er hreinsað daglega skal borið undir hrossin til að koma í veg fyrir bleytu og hálku. Ganga skal frá niðurföllum þannig að þau valdi ekki slysum eða óþægindum.

Stíur skulu vera svo stórar að hestur/hestar geti auðveldlega legið og snúið sér innan hennar.

Básar skulu einungis notaðir tímabundið fyrir hvert hross. Básar og stíur skulu uppfylla kröfur um lágmarksstærðir sem fram koma í a-lið viðauka I við reglugerð þessa.

 

9. gr.

Loftræsting.

Loftræsting skal vera góð og koma skal í veg fyrir dragsúg í húsum, en loftskipti eiga að vera næg til að magn skaðlegra loftegunda sé að jafnaði innan viðurkenndra hættumarka sbr. b-lið  viðauka I við reglugerð þessari. 

Hita og rakastigi skal haldið jöfnu og innan þeirra marka sem tilgreind eru í b-lið viðauka I.

Óheimilt er að hafa hross í stöðugum hávaða og skal hljóðstyrkur vera innan þeirra marka sem um getur í b-lið viðauka I við reglugerð þessa.

 

10. gr.

Birta og lýsing.

Á hesthúsum skulu vera gluggar sem tryggja að þar gæti dagsbirtu. Önnur lýsing skal vera næg svo að ávallt sé hægt að fylgjast með hrossunum.  Glugga, ljós og rafmagnsleiðslur skal verja þannig að ekki valdi slysum. 

 

11. gr.

Gerði og girðingar.

Gerði við hesthús skal að lágmarki vera 100 fermetrar. Óheimilt er að nota gaddavír og háspenntar rafgirðingar í gerði.  Afrennsli skal vera gott þannig að ekki myndist svað og skipta skal um yfirborðslag eftir þörfum.

Girðingar skulu vera traustar og þannig gerðar að þær valdi ekki slysum.

Forðast skal að nota ristahlið á girðingar umhverfis hrossahólf eða þar sem umferð hrossa er mikil. Um hrossagirðingar fer að öðru leyti eftir ákvæðum reglugerðar nr. 748/2002 um girðingar, sbr. 13. og 14. gr.

 

12. gr.

Skjól i hrossahögum.

Hross sem ganga úti frá 1. október til 1. júní skulu geta leitað skjóls fyrir veðri og vind­um. Þar sem fullnægjandi náttúruleg skjól eru ekki fyrir hendi skulu hross hafa aðgang að manngerðum skjólveggjum sem ganga í þrjár stefnur eða mynda með öðrum hætti skjól úr öllum áttum. Hver skjólveggur skal vera að lágmarki 2,5 m á hæð og 4 m á lengd eða svo stór að öll hross hjarðarinnar fái notið skjóls. Skjólveggirnir skulu traustlega byggðir þannig að þeir valdi ekki slysahættu né hræðslu hjá hrossunum. Eftirlitsaðilar skv. 3. mgr. 3. gr. fylgjast með því að skilyrði 1. mgr. séu uppfyllt. 

Umhverfi, hönnun og viðhald húsa og skýla skal vera þannig að ekki valdi slysum og gripir haldist hreinir.

 

13. gr.

Umhverfi.

Frágangi taðþróa og haughúsa skal þannig háttað að ekki valdi mengun umhverfis eða hættu fyrir menn og skepnur, sbr. reglugerð nr. 804/1999 um varnir gegn mengun vatns o.fl.

 

IV. KAFLI

Gildistaka o.fl.

14. gr.

Refsiákvæði og gildistaka.

Brot á ákvæðum reglugerðar þessarar varða viðurlögum skv. 18. gr. laga nr. 103/2002 um búfjárhald, með síðari breytingum. Með mál út af brotum skal farið að hætti opinberra mála.

Reglugerð þessi er sett samkvæmt heimild í lögum nr. 103/2002 um búfjárhald o.fl., lögum nr. 25/1993 um dýrasjúkdóma og varnir gegn þeim og lögum nr. 66/1998 um dýra­lækna og heilbrigðisþjónustu við dýr og öðlast þegar gildi. Við gildistöku reglugerðar þessarar fellur úr gildi reglugerð um sama efni nr. 132/1999.

 

15. gr.

Ákvæði til bráðabirgða.

Hesthús sem innréttuð eru fyrir gildistökudag reglugerðar þessarar, eða sem hlotið hafa samþykki byggingaryfirvalda fyrir gildistöku hennar eru undanþegin ákvæðum a-liðar viðauka I um stíu- og básastærðir og ákvæðum 11. gr. um lágmarksstærð gerða. Um þau gilda áfram ákvæði eldri reglugerðar nr. 132/1999 hvað þær stærðir varðar.

 

Landbúnaðarráðuneytinu 16. febrúar 2006.

 

F. h. r.

Ólafur Friðriksson.

Atli Már Ingólfsson.

 

 

VIÐAUKI I

 

A.   Básastærðir og rými í stíum (lágmarksmál).

Básar þar sem hross eru bundin:

Lengd          165 sm

Breidd          110 sm

Stíustærð/rýmisþörf í stíu, lágmarksmál á hvert hross. Í stíu má skemmsta hlið ekki vera styttri en 150 sm fyrir hross yngri en fjögurra vetra, en eigi styttri en 180 sm fyrir hross fjögurra vetra og eldri. Stíur skulu ekki vera minni að flatarmáli en hér segir:

Hross, fjögurra vetra og eldri                            4,0 m²

Folöld og tryppi, yngri en fjögurra vetra             3,0 m²

 

B.   Loftræsting o.fl.

Magn eftirtalinna loftegunda skal að jafnaði ekki vera meira en hér segir:

Ammóníak (NH3)                                           10 ppm

Koltvísýringur (CO2)                                   3000 ppm

Brennisteinsvetni (H2S)                                  0,5 ppm

Við hönnun loftræstikerfis skal leitast við að lofthraði umhverfis hrossin fari ekki yfir 0,2 m/sek.

Rakastig í einangruðum húsum skal ekki fara yfir 80%.

Rakastig í óeinangruðum húsum skal að jafnaði ekki fara umfram 10% þess sem er úti.

Hljóðstyrkur skal að jafnaði ekki fara yfir 65 dB (A).

 

C.   Holdstigun.

 

Holdastig

Stutt lýsing

Lengri lýsing

 

 

 

1

Grindhoraður

Öll rifbein sjást, skinnið er strengt á beinin og hvergi fitu að finna. Mikið gengið á vöðva, makki fallinn, herðar og hryggsúla standa mikið upp úr, lend holdlaus. Hesturinn hengir haus og sýnir lítil viðbrögð við ytra áreiti.

 

 

Heilsutjón er varanlegt og rétt er að aflífa hross í þessu ásigkomulagi.

 

 

 

1,5

Horaður

Flest rifbein sjást. Fastur átöku.

 

 

Verulega tekið úr hálsi, baki og lend.

 

 

Hárafar er gróft, strítt og matt.

 

 

Mikil hætta að hrossið nái sér ekki að fullu.

 

 

 

2

Verulega aflagður

Flest rifbein finnast greinilega, og þau öftustu sjást. Örlítil fita undir húð yfir fremri rifbeinum.

 

 

Vöðvar teknir að rýrna, tekið úr makka og lend, hálsinn þunnur. Hryggsúla og herðar sjást vel.

 

 

Hárafar matt og hrossið vansælt.

 

 

 

2,5

Fullþunnur

Yfir tveim-fjórum öftustu rifbeinum er mjög lítil fita, sem gjarnan er föst átöku, nema hrossið sé í bata.

 

 

Vöðvar í lend, baki og hálsi ekki nægjanlega fylltir. Hrossið er í tæpum reiðhestsholdum og þarf að bæta á sig.

 

 

 

3

Reiðhestshold

Tvö-fjögur öftustu rifbein finnast greinilega við þreif­ingu en sjást ekki.  Yfir þeim er þunnt og laust fitulag (ca 1 cm). Lendin er ávöl og hæfilega fyllt. Bakið fyllt og jafnt hryggsúlu.

 

 

Hárafar slétt og jafnt

 

 

 

3,5

Ríflegur

Yfir tveim-fjórum öftustu rifbeinum er gott og laust fitulag.  Öftustu rifbein má samt greina.

 

 

Lend, bak og háls eru fallega vöðvafyllt og fitusöfnun má oft merkja t.d. fyrir aftan herðar.

 

 

Hrossið er í ríflegum reiðhestsholdum og hefur nokkurn forða til að taka af.

 

 

 

4

Feitur

Þykk fita á síðu, rifbein verða ekki greind.

 

 

Bak mjög fyllt og hryggsúlan oft örlítið sokkin í hold.

 

 

 

4,5

Mjög feitur

Greinileg fitusöfnun í hálsi, aftan við herðar og á lend

 

 

 

5

Afmyndaður

Rifbein finnast alls ekki, fitan mjög þétt átöku.

 

 

Laut eftir baki og mikil dæld í lend.

 

 

Keppir og hnyklar af fitu, á síðu, hálsi, lend.

 

Notkun á skalanum.

Flest hross fá holdastig á bilinu 2-4.  Sé hrossið með holdastig 2 er það í mjög slæmu fóðurástandi.  Þannig hross þarf að fóðra sérstaklega, og getur ekki gengið úti að vetrarlagi nema hafa mjög gott skjól í eða við hús. Holdastig 1 - 2 telst til illrar meðferðar og varða við dýraverndarlög.

Reiðhestshold eru eins og nafnið bendir til hæfileg hold á hesti í brúkun og einnig telst það holdafar viðunandi fyrir útigönguhross að vori.  Hins vegar eru reiðhestshold knöpp að hausti eigi hrossið að ganga úti yfir veturinn.  Hross sem eru að fara á útigang þurfa síðla hausts að hafa gott fitulag undir húð (holdastig 3,5-4).  Það virðist auka kuldaþol þeirra og gerir þau betur í stakk búin að standa af sér illviðri. Æskilegt er að hross séu í ríflegum reiðhestsholdum þegar lagt er upp í ferðalag.

Hafi hrossið holdastig 4 er það orðið vel feitt og því vel undir útigang búið. Ástæðulaust er að hross séu feitari en  svo.  Hross sem eru með 5 í holdastig hafa haft óhóflegan aðgang að fóðri og telst það ekki góð meðferð enda getur það komið niður á heilsufari þeirra.*

 

*Heimild: Guðrún Stefánsdóttir og Sigríður Björnsdóttir, dýralæknir hrossasjúkdóma.

__________

 

B-deild - Útgáfud.: 23. febrúar 2006

 

26.03.2008 05:50

Hvað er múkk ?

Múkk er húðbólga í kjúkubótinni á hestum, en kjúkubótina er að finna aftan til á kjúkunni, undir hófskegginu. Húðin er tiltölulega þunn og viðkvæm á þessu svæði. Fyrstu einkennin eru aukin fitumyndun í húðinni sem getur þróast í vessandi bólgu og sár. Hross geta orðið hölt af þessum sökum. Ekki er vitað með vissu af hverju múkk myndast en orsakirnar eru taldar vera fjölþátta:

Álag. Múkk er algengast í reiðhrossum í stífri þjálfun.
Fóðrun. Hross í þjálfun eru alla jafna á kraftmiklu fóðri, sérstaklega þegar líða tekur á vorið, og er ekki hægt að útiloka að það eigi þátt í þróun sjúkdómsins.
Umhverfi. Blautar stíur og gerði geta átt þátt í þróuninni en þó er múkk líka að finna þar sem umhverfisaðstæður eru hvað bestar.
Kuldi. Hross sem ganga á blautum mýrum á haustbeit geta fengið múkk þó svo þau séu ekki í notkun. Í þeim tilfellum virðist sem kuldinn og bleytan örvi fitumyndun húðarinnar um of.
Bakteríusýkingar. Þær fylgja venjulega í kjölfarið en geta verið frumorsök í einhverjum tilfellum. Múkk er þó ekki talið smitandi.

Misjafnt er hversu næm eða veik hross eru fyrir múkki og þar með hversu mikil áhrif umhverfisaðstæðurnar, sem nefndar eru hér að framan, hafa. Því getur það gerst að til dæmis eitt hross af tíu í sama húsi (þar sem umhverfisaðstæður eru sambærilegar) fær múkk en hin ekki. Álagið hefur einnig mikið að segja í þessu sambandi.

Mikilvægt er að fylgjast reglulega með kjúkubótinni á hrossum á húsi og hefja meðhöndlun um leið og fyrstu einkenna verður vart. Dýralæknar nota venjulega fúkkalyf samhliða bólgueyðandi lyfjum við múkki og oftast dugar staðbundin meðhöndlun. Sé bólgan það mikil að hún valdi helti þurfa hrossin að fá hvíld frá þjálfun á meðan á meðhöndlun stendur og í það minnsta viku betur. Þá þarf að íhuga hvort rétt sé að minnka álagið á hrossið. Athuga ber að ekki má nota hross í keppni sem fengið hafa lyfjameðhöndlun fyrr en að ákveðnum tíma liðnum (mismunandi eftir lyfjum).

25.03.2008 00:37

Seinna vetrarmót

Seinna vetrarmót Sindra verður haldið á reiðvellinum í Vík kl: 14 sunnudaginn 30. mars.
Skráning hefst kl: 13:15
Vonandi sjá sem flestir sér fært að koma og taka þátt eða fylgjast með spennandi keppni.






Nafn:

Vefstjóri: Vilborg Smáradóttir

Um:

Minningarsjóður um Óskar Sigurð Þorsteinsson. Hægt er að styrkja sjóðinn með kaupum á minningarkortum að lágmarki 1000 kr hjá: Hjördísi Rut; sudur-foss@simnet.is s: 861-0294, Vilborgu; isbud@simnet.is s: 867-1486, Ástu Öldu; skasta15@gmail.com s: 848-1861. Sjóðurinn styrkir æskulýðsstarf Hmf Sindra.

Kennitala:

540776-0169

Bankanúmer:

0317-26-100622

Tenglar

Eldra efni


Flettingar í dag: 1269
Gestir í dag: 16
Flettingar í gær: 3086
Gestir í gær: 117
Samtals flettingar: 10053
Samtals gestir: 200
Tölur uppfærðar: 6.3.2026 19:08:47